Page 22 - PiledArms 6 2020
P. 22

 Memory Lane
  door:
Jan van de Bospoort
Zomaar.
Het is 1971. Mijn schoolvakantie duurt ruim zes weken, en zoals altijd ga ik ook nu vier weken werken. Dat doe ik voor en mét plezier want immers motorrijden kost geld. En ja, dan heb je ook nog de zaterdagavond met mijn vrienden. Mijn A-10 kost niet alleen geld aan benzine en olie (natuurlijk de goedkoopste in die jaren van HEMA) , ook die revisie na een vastloper doet een aanslag op mijn spaargeld. Maar mijn geluk kan niet op. Ik heb zowaar een baantje bij een Rijksdienst in Plantenziekten gevonden in Goes. Tegen het officiële minimumloon van ruim 600 gulden per maand!
  Veerboot Terneuzen- Hoedekenskerke. Op het achterdek konden een paar auto’s mee, géén enkel probleem, want autoverkeer is er gewoon nog heel weinig. En de énige motor in een hele maand tijd? Mijn BSA!
Als tuinbouwschool student wordt ik aangenomen om een virus- ziekte in pruimen op te sporen. Ja, ja, een virusplaag is van alle tijden. Naast dat riante salaris heb ik boven- dien recht op reiskostenvergoeding, zo wordt mij verzekerd. Het kan niet op. Dus dat wordt elke dag met de A-10 op “’t-boatje” (de veerpont) van Terneuzen naar Hoedekenskerke, driekwartier varen, en vervolgens op de motor naar Goes. Plek zat op de toch kleine veerpont, want er is sowieso nog maar heel weinig ver- keer. Moet je je voorstellen: er rijden ca. 2 miljoen auto’s rond en 60.000 motoren in 1971. Nu zijn er 9 miljoen auto’s op de weg – ja echt, bijna 5 keer zoveel – en met 670.000 motoren vandaag is het motorbe- zit meer dan tienvoudig! Tien keer zoveel motoren, je leest het goed. En de statis-
tieken liegen niet. En al die motoren van nu zijn voor de leuk, want het percen- tage voor woon- werkverkeer is uiterst bescheiden.
Meewarig
Begin jaren 70 is motorrijden echt voor zonderlingen. Heel sporadisch kom ik een andere motor tegen. De auto is de wens van “iedereen”, en de motor als vrijetijd moet nog ontdekt worden. Ga maar na, dé eerste grote japanner – de Honda 4-cilin- der – is nog maar nét een jaar leverbaar. Een klassieke motor? Huh, dat is gewoon een oud, smerig, olie-lekkend ding. Je wordt er meewarig mee aangekeken op de pont. Zo herinner ik me ook nog goed dat ik toentertijd met grote regelmaat aangehouden wordt door politie voor een willekeurige controle (ik kan me niet heu- gen dat ik de laatste 20 jaar aangehouden bén). Zo wordt ik ook die werkvakantie op weg naar Goes achtervolgd. Ja echt gevolgd, door een politiebusje... in de hoop dat ik een fout maak denk ik dan nu? In mijn spiegel zie ik dat ze elke afslag die ik neem ook zij die afslag nemen. Dus meer dan normaal wapper en zwaai ik met mijn armen om richting aan te geven. Pas op de binnenplaats van het kantoor in het centrum van Goes vragen ze – weer- om de papieren, en vervolgens willen ze de remmen testen. Waarschijnlijk in de ver- onderstelling dat het rempedaal, net als op hun DKW-tjes aan de rechterkant zit,
  182
























































































   20   21   22   23   24