Page 18 - PiledArms 4 2020
P. 18

 114
Het schuurtje van...
Wim Keers
Hoe ziet jouw schuurtje eruit?
Eerst even terug in de tijd: ik ben in 1964 geboren te Breda. Mijn vader reed toen al meer dan 10 jaar motorraces.
Op mijn 3de jaar heb ik geleerd om op een door mijn pa zelfgebouwd motortje te rijden. Nationaal en internationaal werden door mijn vader jaarlijks vele races gereden waardoor we nagenoeg elk weekeinde wel ergens op een rennerskwartier bivakkeerden en konden rijden. Motoren waren AJS, Norton, Mondial, Honda en Yamaha enz.
Voordat hij met racen begon reed hij op een BSA A10 Golden Flash.
In die tijd waren goeie en snelle onderdelen voor de racemotoren niet te koop, hieruit ontstond de huisvlijt om zelf de nodige onderdelen te maken.
We woonden in een heel gewone woonwijk waar in die jaren de kolen voor de kachel bewaard werden is mijn pa, die van huis
uit scheepswerktuigbouwkundige was , begonnen met onderdelen te maken voor zijn racemotoren.
Later is dat ‘hok’ een klein beetje verbouwd en ontstond er een klein schuurtje van ik schat zo’n 20 vierkante meter. In mijn herinnering was mijn vader in dat schuurtje elke avond na zijn werk bezig met het maken van onderdelen zoals
carters, cilinders, uitlaten enz. Ook bouwde mijn pa zijn eigen raceframes die zorgvuldig in elkaar gehardsoldeerd werden met zilver.
Deze racemotoren werden dan verkocht om zijn eigen motorwedstrijden te kunnen bekostigen. Zo werden door hem complete motoren gebouwd die behoorlijk succesvol waren in de 125cc. Tientallen racemotoren verlieten in een aantal jaren dit schuurtje.
Stiekem rijden
Leuke anekdote is dat mijn pa zo nu en dan ook een straatfiets repareerde voor kennissen die dan in de tuin stonden. Als pa overdag aan het werk was, waren mijn oudere broer en ik, met een leeftijd van ca 12-14 jaar, niet te beroerd
om samen de voor ons loodzware motoren de straat op te duwen om daar stiekem in de woonwijk rond te rijden.
Met de voeten konden we niet aan de grond komen en hielpen elkaar de fiets overeind te houden bij stilstand.
Maar de toenemende ergernis voor medebuurtbewoners die regelmatig werden geconfronteerd met de decibellen van de racemotoren werd dat de gemeente teveel. Ook de aanwezigheid van acetyleen en zuurstof was niet wenselijk in een schuurtje in een rijtjeswoning. Ons gezin is toen verhuisd naar

















































































   16   17   18   19   20