Page 18 - PiledArms 8 2020
P. 18

 OP KRAAMVISITE
  LineUp in Mantinghe. Mijn Ariel/A10 met groot windscherm staat al vervaarlijk scheef op het grind. Vlak voor dat ik er zowat mee omflikker.
hij vervolgens dat het is vanwege het weer. “Het goot van de regen bij vertrek van huis”. Hmmm. Ja, ja. De schijterd! Hij durft gewoon niet over die ‘verdomde’ eindeloos lange Afsluitdijk.* Afgelopen nacht brak hem waarschijnlijk het zweet al uit. Bij het idee alléén al, om wéér over die klote lange dijk te moeten. De laatste keer naar Pieterburen, vorig jaar, moest hij met pech midden op die dijk meelif- ten in een paardentrailer, herinner ik me van een prachtig verslag dat hij daarover schreef. (PA nummer 6 / 2019) Ja, en moet je je voorstellen. Bij gebrek aan spanban- den moest hij zelf zittend óp de motor IN die helemaal dichte rammelende en reso- nerende trailer meeliften! Ziet u het al voor u? Ja, ja, je maakt nog eens wat mee op een BSA. Vandaag is en blijft het droog in Drenthe. Munneke krijgt gelijk. Marc staat met ‘oortjes’ in contact met zijn zoon Marijn. Op een prachtige XT500 zal hij als hekkensluiter achteraan rijden. Samen hebben ze de rit zo super onder controle. Over de tocht kan ik kort zijn, die is wer- kelijk fantastisch. Via feitelijk alleen maar kleine (klinker-) wegen rijden we een tocht door Midden-Drenthe. Op een aan- tal trekkers na komen we amper verkeer tegen. Wat een heerlijk rustige provincie
is het toch; prachtig toeren.
In Ruinen heeft Marc op de Brink en buiten (corona proof) een lunch gereser- veerd. En zoals altijd in zo’n groep vindt de één het een prima tempo, terwijl de ander het best wel pittig vindt. Samen met Sieds hoor ik bij die laatsten, en rijden we het vervolg van de tocht dan ook voorin. In Mantinge nemen we pauze voor de ‘line up photoshoot’. Op zo’n natuurgebied parkeerveldje met slappe ondergrond. Ja, voelt u hem al aankomen? Nukkig ook nu en dus herhaaldelijk aantrappen voor vertrek flikker ik zowat omver! Marijn en Heije zien mijn gestuntel kennelijk met lede ogen aan, want voordat ik languit grind lig te happen hebben ze mijn motor al weer overeind (alsnog super bedankt Marijn en Heije: Mánnen!). Aanduwen dan maar op de verharde weg? Welnee. Heije Meinders sleurt mijn motor op de middenbok en met een paar ferme trap- pen heeft hij mijn motor in een mum weer aan de praat. Ja, hij heeft natuurlijk van die gespierde bénen. Hij rijdt immers op die zware Norton....
Gerestaureerd versus doorleefd
Het valt me op dat mijn motor en die van Hans de Cock wat doorleefd afste-
 242



























































































   16   17   18   19   20